1. Kısım
Güneş yaksın artık tenimi, getiremezse rüzgârın soğuk
Gökyüzünden boşalıyor hızlı yağmurlarım, oluk oluk.
Anımsadıkça seni, etrafımdaki her şey donuk,
Kaleme hasret kalan sayfalar soluk.
Ben tutmaya çalıştıkça yıldızlar kayıp gitti,
Gençlik yüzüme geldiğinde bir kereydi, hakkım bitti.
Aynı rafın üzerindeyiz, tozla kaplı umutlar,
Parmak izim yok, silindi kanıtlar.
Zorla yıkıp gitti hayallerimi afetin,
Gözlerimden yansıyorsa üzgün hallerim, bir dinleyin.
Kulak verin zavallı, yorgun olana,
Yardım eyleyin, çare bulunamaz bu derdi neyleyeyim?
Artık aramasın o dudakların tuzlu tadımı,
Mesafeler koydu, kalbim vurup kır bu duvarlarımı.
Soluksuzca geçen zaman gelip çaldı kapımı,
Ayrılık bu denli zor değildi, yokluk aldı canımı.
______________
NAKARAT
Bir daha yenisini versen hakkımın,
Hiç açılası yok bu kapalı kapıların ardındayım.
Çok yalnızım, zor günlerim geçmez benim,
Hep bana yenisini versen şansımın.
Hiç açılası yok bu kapalı kapıların,
Doymaz canım; sensiz, yarım.
Geçmez yarın, olmaz yakın.
______________
2. Kısım
Telkin etmek adına dostun sözleriyle sendeledim,
Hangi yolum hatalıydı hangisi, sövgülerle terk edildim?
Yüzümü kapattım büyük avuçlarımla,
Akıp gittiler yanaklarımda hızla.
Şimdilerde hayalin karşımda, ne de güzel,
Yaşadıklarımız paylaşılmayacak kadar özel.
Seninle mesafeler çoğaldıkça yüzüm güler,
İçimde kesikler açılır, derin ve beter.
Yine esti rüzgârın saçlarıma,
Bu koku tanıdık, bütünüyle ruhum uyanık.
Aklım fazlasıyla karışık… Yeter!
______________
NAKARAT
Bir daha yenisini versen hakkımın,
Hiç açılası yok bu kapalı kapıların ardındayım.
Çok yalnızım, zor günlerim geçmez benim,
Hep bana yenisini versen şansımın.
Hiç açılası yok bu kapalı kapıların,
Doymaz canım; sensiz, yarım.
Geçmez yarın, olmaz yakın.
Söz: Albatros (Selçuk Asena Koç)
0 Yorum