Eyvallah.
Dönüp ardıma bakmam.
Bir dahamı yok inanmam.
Sana öylece kanmam.
Düşmem bu hatalara ben.
Dönüp ardıma bakmam.
Bir dahamı yok inanmam.
Sana böylece kanmam.
Ben anlarım da seni, sen anlamazsın beni.
Böyle güzel duygularla anlatırım, demi?
Sen gidenlerine yasını tutarken,
Gelenlerine kapını kapatıyorsun, dimi?
Vermezler değerini.
Kırılıp içine daha da derine batıyorsun ama, dimi?
Duyulamıyor ki kalbinin güzel atan o ritmi.
Sarılıyorsun yine kendi içine sıkıca, dimi?
Onlar görmezler, halin ne bilmezler.
Teselli vermezler, kendin sar yaralarını.
Bahsetme derdinden, halinden.
Sil kendi gözyaşlarını.
Onlar görmezler, halin ne bilmezler.
Teselli vermezler, kendin sar yaralarını.
Bahsetme derdinden, halinden, sil gözyaşlarını.
Umutlarını kaybeder, hayat viran eder.
Unuttu seni de aniden, bıraktı elini sahiden.
Giden veda eder, bu gün devam eder.
Döküldü yanaklarına, GÖZ DAMLALARIMA BAK
bak hangisiydi sana değer.
Eyvallah, ardıma bakmam.
Yok inanmam, öylece kanmam.
Eyvallah, dönüp ardıma bakmam.
Bir daha inanmam, sana öylece kanmam.
Eyvallah, dönüp ardıma bakmam.
Bir dahamı yok inanmam, sana öylece kanmam.
Onlar görmezler, halin ne bilmezler.
Teselli vermezler, kendin sar yaralarını.
Bahsetme derdinden, halinden.
Sil kendi gözyaşlarını.
Onlar görmezler, halin ne bilmezler.
Teselli vermezler, kendin sar yaralarını.
Bahsetme derdinden, halinden, sil gözyaşlarını.
Söz: Albatros
0 Yorum