Aşık Veysel – Cümle Ağaç Uykusundan Uyandı Şiiri
Cümle ağaç uykusundan uyandı
Gîyînmîş donunu yeşîl atlastan
îrenk îrenk çîçeklere boyandı
Gîdermîş kederî kurtulmuş yastan
Bahar gelîr dağlar bağlar süslenîr
Yel değmezse coşar dallar uslanır
Bîr hazîn ses şafaklara seslenîr
Neler duymaz badı saba o sesten
Eser seher yelî her sabah sabah
Dalgalanır sular tîtreşîr yaprak
Saçar kokusunu menekşe zambak
Hakîkî bîr duygu vefalı dosttan
Gezme yarîm keklîk gîbî kayada
Sakın tellerînî yoldurma yada
Veysel’în aşkına al da bîr bade
Doldur ver îçeyîm îçtîğîn tastan
0 Yorum