Bizim eller yaylasına yörümüş
Tez gedelim o goçlere erelim
Boz dumanlı mor çiçekli yaylanıñ
Soldurmadan gullerini derelim
Guzlamış goyunlar guzular gorpe
Saf tutar guzeller el çirpa çirpa
Çöldeki ceylânlar çıkmadan sarpa
Kemend datıp kollarını saralım
Bizim elin menevşesi mor olur
Guzeli aşıga sitemkâr olur
Her çiçeğin bir mevsimde yeri olur
Bu sırları tabiyete soralım
Bülbüller susmadan gûller solmadan
Sümbüller guruyup hep toz olmadan
Yüce yaylam sana duman ėnmeden
Zurba zurba kekliklerin gorelim
Sarı durnam tel tel olmuş kanadıñ
Veysel’in dilinde tesbihdir adıñ
Hayal mıydiñ gözlerimden ıradıñ
Āhū gözlü sümbül saçlı meralım
0 Yorum