Uyandım yine sensiz bir boşluğa
İnsan keşke böyle günlerde uyanmasa
Kalbime bıraktığın kokun da olmasa,
Yalnız kalırdım ömrüm boyunca.
Nasıl atlatılır bilmem,
Nasıl güçlü durulur?
Kalbime sinen kokunla belki de
Biraz bu acı durulur.
Yanına al beni alabiliyorsan
Gel yeniden bana gelebiliyorsan
Sen beni bırakıp gitmezdin
Ya bu karanlığa alışamazsam?
Elimde hatıran, yürüyorum sokakta
Tüm şehirde izin, bu nasıl büyüdür?
Ben daha çok küçüktüm ama
Bazı kayıplar aniden büyütür.
Suskun hatıralar dolanır sokakta,
Gölgen her yerde, içime süzülür
Herkes bir şey kaybeder ama
Bazı kayıplar aniden büyütür.
Söz – Müzik: Naz Ölçal
0 Yorum