Kaan Dalkılıç – Kar Taneleri Şiir Sözleri

Havalarda soğudu artık,
Hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden
Her gün koltuğuma oturuyor,
Kar tanelerinin düşüşünü izliyorum penceremden.

Ben oldum olası bir türlü sevemedim kışları,
Sen aksine çok severdin.
Hatta bana sorardırdın neden kışa bu nefretin?
Ellerim üşüyor diye değil,
Kar tanelerini kıskanırdım ben sen bilmezdin..

Kar taneleri de kıskanırlır mı? diye sorma.
Ben kıskanırdım işte öyle severdim seni
Haklı sebeplerim vardı kıskanmak için..
Mesela ben ellerine dokunmaya kıyamazken,
Onlar üşütüyorlardı ellerini ve ben hiçbir şey yapamıyordum.
Dedim ya dokunmaya bile kıyamıyordum..

Mesela ben olmak istiyordum, yürüdüğün yollarda yanında.
Ama onlar vardı onlar yağıyordu o güzel saçlarının arasına.
Dedim ya kıskanırdım işte, öyle severdim seni..
Her şeyi anlarımda belkide en çok şuna kızıyordum.
Ben her gün erirken gülüşünün karşısında,
Onlarda eriyorlardı, her değdiklerinde yanağına..
İşte buna dayanamıyordum o güzel gamzeni kar taneleri ile bile paylaşamıyordum.

Gittiğinden beri kar tanelerini sever oldum
Şimdi soruyorum onlara her yağdıklarında,
Ellerine dokunmak nasıldı?
Saçlarının arasında karışmak.
Gülüşünün karşısında hergün eriyip, bıkmadan yeniden yağmak.

Gittiğin günden beri sayısız kış geçti
Bak yine düşüyor Kar taneleri
Ama sen yoksun be sevgili.
Sen yoksun be sevgili..
Ben bu Aşk da hep kar taneleri gibi oldum..
Ne kadar sevsem de seni, gülüşünün karşısında hep sustum.
Bazen sevmek lazım Kar Taneleri gibi
Kar Taneleri gibi..