Sen bi bırak artık böyle sevmeyi
Ve öğrenmelisin bunu hissetmemeyi.
O bilmiyor bu denli fazla sevilmeyi,
Aşk hızla kaybediyor kalpte ivmeyi.
Batır kalpten balonlarına iğneyi.
Bulunur illa derdinin bir çaresi,
Sarılır elbet derin yaraların bir tanesi.
Zaman ilaç olur; kendisi giden gider, bilir kalan.
İçine kapanır, ağlar insan; unutamaz geçmişi.
Kimseye bir söz edemem,
Bu kalbimin ihtiyacını veren
Seni geri aldı benim elimden,
Kalmadı yaşama neden.
Çekiyor yine hasreti seven,
Bitmiyor bütün bu çilem.
Sen söyle bana bunu neden,
Neden.
Bir ben kalırım, gider onlar; zorluklara gelemez.
Sen tanımazsın insanları, maskelerin ardına gizleniyorlar.
Duygularını göster bana,
Anlattıklarının ne kadarına inandıracaksın beni?
Ben kendimi bildim bileli uzaktım yollarına,
Bıraktım kollarına benlerden.
Çok beklemeden ayrılmak gerekir bu yerlerden,
Bu kaçıncı demir alışım?
Açtım yelkeni rüzgâra, limanına bir daha dönmem ben.
Tek tek ser önüme, bak içine; kalmasın geriye bizden bir şeyler.
Taşınması zor olur bu tarz yükler, savruluyor üstümüze günler.
Yer yer sancısı artıyor içimde, derler.
Kolay acır can, acılar kolay geçmezler.
Düştüğün yeri görmezler.
Kimseye bir söz edemem,
Bu kalbimin ihtiyacını veren
Seni geri aldı benim elimden,
Kalmadı yaşama neden.
Çekiyor yine hasreti seven,
Bitmiyor bütün bu çilem.
Sen söyle bana bunu neden,
Neden.
Söz: Albatros (Selçuk Asena Koç)
0 Yorum