Ados Feat Saian – Kalender
İçim bitti boş hayaller kurduğum için.
Sesim çıkmıyor ve susuyorum bu defa için için.
Ne denli günahkarım, ne denli hak ettim bir hiçi.
Gitmek öyle kalender bir eylem oldu bizler için.
Şarapla gel, bana meydan okur zalimliklerin.
Unutmakla tehdit edilmekteyim.
Şehrin eteklerinden kanatlanır şimdi bir infilak.
Güvercin çetemle umut takibindeyim.
Hudut dahilinde hayata sövmekteyim.
Bu bir yakıştı üstüme sorma ütüsüz giyinirim.
Dürtüsüz bilinirim bilirsin olur silinirim ve fakat değildir öyle ben hep ölür dirilirim.
Yok olup gitmene hayranım inan şanına durdun.
Şansıma vurdum bir tokat şahsıma vurgun.
Kahrına dolsun kadehler aklıma yolsun.
Hep yürü deyince ve gülümseyiş şeklime sonsun..
Gözünün rengi bir bulut şu göğsüme dolsun.
Ey neler olurdu bir düşün düşünmek onurdur.
Bir garip hale düşen ve berduşluk sorun mu ?
Ve kahrolayım bir nefes senden olsa olur mu ?
Bir kadın bitti bir adam doğdu.
Bu kadim karanlıklara evlatlık oldum.
Siyaha doydum ey marazından sual olunmayan.
Seni bir ömüre katıp saçlarından yoldum.
– Saian Verse –
Bütün dargın çiçek isimleri gibi adın.
Sen yaşamak adına tek bir fotoğraf çektirmenin büyüsü kadın.
İşaretledin kendini gövdeme batan yıldızlardan inip.
Ötesiz son yolcu kadın öyle büyüdün göz çukurumda dinip.
Bende bir yorgunluk hali yıldız sayıp umutlandığım mı?
Hayatın heybesinde bir şiir olup kanıtlandığım mı?
Yaşamının da sızısını biçimsiz bulup ayıplandığım mı?
Hangisi benim dengem hangisi nerde nasıl?
Beklemektesin o an gerisin geri bir adım atsın.
Umudun üzerinde parmak izlerin umudun adı batsın.
Söylesene kaç yıldızın hilalisin?
Gitmeli burdan bu kent kalabalık ben meskun mahal firarisi.
Hani şu bizim sinemanın önünden geçerken.
Sen eteklerini gururuna yeğ tutmuş geçerken.
Şarkılar şarkı değilmiş artık senin ardın sıra.
Bir tramvay senfonisi.
Giden insan kokusu.
Vakur bir seranatmış.
Hiç çicek satmazmış çingeneler.
Orospuları o yağmur ıslatmazmış.
Sen geçerken..
(Sen Geçerken) Dudaklarımda devrik bir tramvay.
İnsanlar gülmeleri mahcup.
(Sen Geçerken) Sen hep o cumartesinin kırmızısı kauçuk.
Papuçlarının küçük beyaz türküsü.
(Sen Geçerken) Seni nerden tutup çıkarsam sen hep öbürküsün.
(Sen Geçerken) Hani iki çift laf edersin kalbin kuş olur.
Hani el tutuşları olur bir kent o zaman kent olur.
– Ados Verse –
Aman sen var ol filhakika var ol.
Düş aklımdan yeter ki git benden aşka mal ol.
Sen istersen sağ ol ister feda ol.
Özümden göçerim ister isen sınırsız bir dağ ol.
Elimde istişarelerden başka bir şey kalmadı.
Ve sanıyorum ki bunca hata bir tek benim elimde.
Kendi halime baktıkça görüyorum ki yanmadım.
Ve sanıyorum ki bunca hata bir tek benim elimde.
Uslanmak için yorulmak gerek diyordum hep.
Kursağıma dizildi cümlelerden buket buket.
Uzanıp tuttuğun her dal kırılır maalesef.
Susanın kaderi makus olur çıkar göçlere.
Sabretmek ezber hayattır hayat denilirse.
Ama sabretmek iyicedir nedenleriyle bilirsen.
Benimki saçmadır anlatsam inan gülersin.
Ve bunu anlayamazsın dönüp de giden sen..
Istırabımı anlatmak hiç içten değil.
Sen otur dinle.
Kimse benimle muhattap değil.
Kul ahmak değil.
Bir yerde gözünü açar.
Bir kaç katreyim.
Nacar kalan benim hep sen değil.
Bir yaşım daha kayıp bugün.
Bir yanım daha zayıf fakat.
Bir adım daha uzaktasın.
Bir kadın daha yazık.
Kitabım daha kalın.
Tabi tiradım daha yalın.
Ve de inadımdan sakın.
Benim bitişim daha yakın.
(Sen Geçerken) Gözünün rengi bir bulut şu göğsüme dolsun.
(Sen Geçerken) Bir kadın bitti bir adam doğdu.
(Sen Geçerken) Bu kadim karanlıklara evlatlık oldum.
(Sen Geçerken) Seni bir ömüre katıp saçlarından yoldum.
0 Yorum