VERSE 1 :
Bahsediyim anlatayım gerçekleri insanlar unuttu ne demek bilmez dert çekmeyi okadar sırtımı yasladığım dağlarım yıkıldı bari sen yıkılma tut elimden gel çek beni
Okadar cahildimki istesemde göremezdim daha çok şey yapıcam yapmadanda ölemezdim bi
Söz verdim kendime önce onu tutmalıyım özür dilerim anne başarmadan dönemezdim
Evinmin yollarını unutmuşum aslında alışkınım
Hangi lamba nerde yanıyosa altında beklemeyi
Kaldırımla tanıştırmışım kendimi henüz çocuk yaşımda karıştırmışım aklımı
Kimse demedimki eyvallah köprüyü geçersemde geçene kadarda demiycem ben ayıya dayı
Hertaraf kalleş dolu tuzakla basma mayın çok düşünüyorum bu ara kendimi asmamayı
NAKARAT:
Elleri kışın atkı beresiydi masallar ülkesinde kurbağlı deresiydi kendimi kaybettiğim bu zamanlarda huzur aradığım ölümlü fani dünyada söyle cennet neresiydi
Aslında mutluluğum nefesiydi bu bir çocuğun ilk bisikletindeki anlamsız hevesiydi ilk defa bir şeye imrendiğim zaman parkta salıncaktaki çocuğu sallayan dedesiydi
VERSE 2 :
Bu kadar zor olmamalıydı inan silip atmak
Unutmak istiyorum iş çıkıyor haddinden
Önceden gelmeni diyodum ellerimi açıp şimdi belanı diler haldeyim rabbimden
Gittin ama zamansız seninde ellerinle ektiğin papatyaların sararsın umarım keşke be derkende beni anarsın helalim derdimde şimdi domuz kadar haramsın
Medetmi umunca başarcaksın bişeyleri siktir et ozaman hadi başka çare buluncak
Kendine yaslanıcak bütün dünya durunca
Bataklıkta batmadan bi dal bulucan tutuncak
Bilemezdim düşmeden bu çukurun derinliğini
Nasılım ve neredeyim inanki emin değilim
Söyleyemez kimse ben koşarken erindiğimi
Söyleyemez aynalarla konuşunca delirdiğimi
Söz / Lyric : Adzena
0 Yorum