Bazı insanlar yaşından önce büyür…
Omzuna yüklenenleri seçme şansı olmadan yürür yollarını.
Sözlerin susturulduğu, emeğin görmezden gelindiği,
inandıklarının yarı yolda bırakıldığı günlerden geçer.
Düştüğü yerleri kimse bilmez,
kalkarken içinden kopanları da…
Ama her iz, her kırık, her sessizlik
bir gün sese dönüşür.
Bu hikâye;
yok sayılanın var oluşu,
karartılmak istenirken ışığını kendi bulanların yankısıdır.
Ne tamamen öfke, ne tamamen sükûnet…
Sadece içinden geldiği gibi söylenmiş gerçekler.
Söz & Müzik: Efecan
0 Yorum