Doldum yine , bi tarafımda kanlar var bi tarafımda güller solmuş vede
Gönlümdekileri gömmek zormuş Kül tablam dolmuş yine
Saklandın yalanlar ardına karakterin gibi düştün yere.
Olan olmuş kaybettik zaten kahrolarak döncez eve.
–
Yüreğim kan dolmuş solmuş dikenli güller
İhanetine Süslenenen birine dilenci gönlüm sevda besler
Bilmem kimler yollar gözler , Bilmem kimler üstünü örter
Ben kapattım eskileri geçmişimle silindi yok oldu defter
Yetmezdi ki bu kadar gafletin üstüne ahımı sırtlayışın
Kayıplarımı görmezden gelmiş ayıplarını saklayışın
Yetmezdi ki gerçek sevgimin üstüne güller koklayışın
Gönlümden kanlar akarken kahpece suratıma sırtarışın.
–
Ne günahım vardı ki rabbim bilemediğim.
Ne çözülmez dertleri çözdüm , kimleri üzdüm üzemediğim
Ne günahım vardı be ya rab , göremediğim
Vefasızmış insanlar ben kimleri sevdim sevemediğim.
–
Gel beni bin yokluğunla boğ yanmayan canımı yakamazsın sen
Ben seni bir gönülle sevdim bin gönül uğruma ölüyorken
Gel beni bin yalanlarla sev doğrularım seni tanıyamamışken
Ben seni bir sözünle sildim bin yalan diline değiyorken
–
Düşer aklıma o gözlerin kimi gülümsetir
Kaybettiğim herşey ölümsüz artık hepsi bi düşümdedir
Düşer aklıma o günlerim beni gülümsetir
Küser insanlar battıkca aklınca beni küçümsetir
–
Gel beni bin yokluğunla boğ yanmayan canımı yakamazsın sen
Ben seni bir gönülle sevdim bin gönül uğruma ölüyorken
Gel beni bin yalanlarla sev doğrularım seni tanıyamamışken
Ben seni bir sözünle sildim bin yalan diline değiyorken
Söz&Beste: Y.Emre Koçak
0 Yorum