Anlamazlar sen boşuna konuş dur
Nefes tüket kendini sürekli konuştur
Yeterki derdini dök ama bilki sorun şu
Ben en kalabalık anımda aynalarla konuştum
Yanlızlık mateminde boş kalan bi duraktı
Onca yağmur yağdı madem gönülü neden kurakt
Gözde gördü halbuki katlanan ıraktı
Ben en güzel hayallerimi çocuklukta bıraktım
Yaş aldıkça hüzün tıpkı babam gibi
Ağlarken yalnızım gülerken mutlak arar biri
Deselerdi bunca gamı dert edinme zarar verir
Dert edemezdim ya hayat sevse zerre kadar beni
Umut dedik unut dedi yılları koy bi defter ortasına kurut dedi boşverelimm
yüzü gülmez hayalleri boşverenin zaten kusuruyla seversen kusursuz olur hoşgelenin
…………
Veda mektubu tam zamanı sormanın
Nasıl yaktım hayallerle kibrit olup ormanı
Diye düşün deme tut elimden zaman birlik olmanın
Vakti değil bahar geldi açacakken solmanın
Hayallerim seninleydi sen gidince karardı
İsteseydin tabib olup merhem ile sarardın
Şimdi bana çıkıp deme öyle yapma zararlı
Ben kendimi düşman görüp tek dostumu sen sanardım
Da öylesin hakkını yememeliyim
Onca yaptığın şey sonrasında nasıl sağol dememeliyim
Öğreten sen gerçekleri gösteren sen
Ben içimde kaybolan çocukluğun seneleriyim
Yazarım daha uzar gider karışma
Hayat neler gösterir daha demiştin alışma
Savaş istememe bakma gönlüm barışta
Hayatımda tek güzel şeydi seninle tanışmak
Söz/Müzik: Adzena (Doğukan Çelikçi)
0 Yorum