Belki güneş bir gün ikimiz için doğar
Belki korkuları hayallerimiz boğar
O masal günü gelinceye kadar susuyorum, susuyorum
Susadıkça yüzün düşer aklıma
Korkar oldum düşlemekten
Adını anarım, çoğalır sesim
Konuşmaktan, düşünmekten, özlemekten
Gel bak bir elimde gökyüzü var hâlâ
Ötekinde kayıp giden yıldızlar la la
Korkular da benim umutlar da
Beni bırakma
Kimse kimsenin her şeyi olamaz-mış
Di’li geçmişten tek yaramsın sen
Sensiz kimse mi, kimsesiz miyim bilmem
Hiç bilmek istemem hatta düşünmem
0 Yorum